Bomen Die Dichten

Is een nieuw project dat binnenkort te zien zal zijn.  Door de uitbraak van het Coronavirus moet de locatie

nog even geheim blijven. Zodra het kan, zal op deze site bekend gemaakt worden waar u het kunt bezichtigen.

Of stuur een bericht als u op de hoogte gehouden wilt worden.

 

Bomen Die Dichten is een samenwerkingsproject voortgekomen uit de omvangrijke fotoserie Trees That Bark 

van fotograaf Mark Kohn. Dichters Myrte Leffring en Vicky Francken, beiden verbonden aan poëzietijdschrift 

Awater, hebben zich laten inspireren door de bijzondere boomschorsfoto’s van Mark Kohn. In de combinatie 

van beeld en taal, doen zij ieder op hun eigen wijze een poging de taal van de boom te verstaan.

 

Gefascineerd door de gedachte dat planten, net als wij, met elkaar kunnen communiceren, en elkaar wie weet 

ook liefhebben, begon Mark Kohn in 2017 met het fotograferen van boomschorsen. In eerste instantie deed hij 

dat puur om de wonderlijke schoonheid van de natuur vast te leggen. Gaandeweg raakte hij geïnspireerd door

het werk van schrijver Peter Wohlleben en boomwetenschapper Suzanne Simard, en ging hij op pad om 

de ‘entiteiten’ van de bomen vast te leggen.

 

Natuurlijk realiseert hij zich goed dat de menselijke karaktertrekken die hij in zijn foto’s tot uiting laat komen, 

niets te maken hebben met de entiteit van de bomen zelf. Het is slechts een poging om, via de weg van de 

herkenning, begrip te katalyseren voor andere levensvormen die net als wij de evolutie hebben doorstaan. 

Is communicatie de sleutel tot hun overlevingssucces?

 

Peter Wohlleben, een Duitse boswachter en auteur van de bestseller Het verborgen leven van Bomen betoogt 

dat, zodra je nog maar een voet in het bos zet, de bomen aan de andere kant van het bos dat kunnen waarnemen.

Dit doen ze via hun wortels en de samenwerking met zwammen die kilometers lang kunnen zijn. 

Waarschuwingssignalen worden uitgezonden en ontvangen. Wohlleben noemt dit het ‘Wood Wide Web’, 

het internet van de natuur. Hij ontdekte dat bomen die soms decennia bladloos op de grond liggen, 

in leven worden gehouden door de omringende bomen die de stakker voorzien van voedingsstoffen.

 

Boomwetenschapper Suzanne Simard, dochter van een Canadese houthakker, heeft haar hele leven gewijd aan 

onderzoek naar bomen. Ze injecteerde bomen met radioactief materiaal om te zien tot hoe ver in het 

bomen-communicatiekanaal die actie meetbaar was. Ook onderzocht ze de groeiresultaten van jonge planten 

waarvan de zaden elders waren opgekweekt samen met soortgelijke zaden uit de regio. Alle werden later 

teruggeplant rondom de moederboom. Wat er gebeurde was verbluffend: de eigen zaden van de moederboom 

deden het veel beter dan de ‘vreemde’ zaden. Is hier sprake van moederinstinct? 

Er valt nog zo veel te ontdekken als we onszelf daarvoor open stellen.


 

 

 

Trees That Bark

Bekijk foto's